← สุขภาวะเด็ก

ความวิตกกังวลจากการแยกจาก

ทำไมน้ำตาตอนส่งลูกถึงเป็นสัญญาณที่ดี — และจะช่วยได้อย่างไร

ก่อนอื่น ข่าวดี: ความกังวลจากการแยกจากกันเป็นสัญญาณของความผูกพันที่แข็งแรง มันหมายความว่าลูกของคุณรักอย่างลึกซึ้งและไว้วางใจอย่างสมบูรณ์ เด็กที่ไม่ประท้วงเลยเมื่อผู้ดูแลออกไปอาจเป็นเรื่องน่ากังวลจริงๆ น้ำตาของลูกของคุณแสดงว่าความผูกพันแข็งแกร่ง — ตอนนี้เราแค่ช่วยพวกเขาเรียนรู้ว่าการลาไม่ใช่ตลอดไป

ทำไมสิ่งนี้เกิดขึ้น

เมื่อเด็กเล็กร้องไห้เมื่อแยกจากกัน สมองของพวกเขากำลังทำสิ่งที่วิวัฒนาการให้ทำ: รักษาคนที่พวกเขารักให้อยู่ใกล้ นี่คือรากฐานของความเชื่อมโยงมนุษย์ที่แข็งแรง

ความท้าทายไม่ใช่การขจัดสัญชาตญาณนี้ — แต่เพื่อช่วยลูกของคุณสร้างความไว้วางใจว่า:

งานวิจัยแสดงว่าเด็กที่มีการตอบสนองการแยกจากที่แข็งแกร่งมักพัฒนาเป็นผู้ใหญ่ที่มีความผูกพันมั่นคงและแข็งแรงทางอารมณ์ — เมื่อจัดการอย่างถูกต้อง

งานวิจัยบอกเรา

ความเครียดสูงสุดในช่วงคาดหวัง ไม่ใช่หลังคุณออกไป

การศึกษาที่วัด cortisol (ฮอร์โมนความเครียด) พบว่าระดับพุ่งสูงขณะรอพ่อแม่ออกไป — และสูงต่อไปในช่วงการลาที่ยืดเยื้อ ความไม่แน่นอนยากกว่าการแยกจากกันเอง

เด็กอ่านอารมณ์ของคุณ

งานวิจัยแสดงว่าพ่อแม่สามารถ 'บัฟเฟอร์' หรือ 'ขยาย' การตอบสนองความเครียดของลูกได้ เมื่อคุณปรากฏวิตกกังวลหรือเศร้า ความเครียดของลูกเพิ่มขึ้น เมื่อคุณปรากฏสงบและมั่นใจ มันช่วยควบคุมของพวกเขา

การปรับตัวใช้เวลาประมาณ 3 เดือน

การศึกษาแสดงว่าระดับฮอร์โมนความเครียดของเด็กปกติหลังจากประมาณ 3 เดือนของการดูแลเด็กที่สม่ำเสมอ — แต่เฉพาะกับกิจวัตรที่คาดเดาได้และการลาที่มั่นใจ

บรรทัดท้าย: การลาอย่างรวดเร็วและมั่นใจไม่ใช่ 'เย็นชา' — มันใจดีกว่า พวกมันลดระยะคาดหวัง (ที่ความเครียดสูงสุด) และแสดงให้ลูกของคุณเห็นว่าไม่มีอะไรน่ากังวล

อะไรช่วยเมื่อส่งตัว

ควรทำ
  • ทำให้การลาต่ำกว่า 1 นาที — ลดความเครียดจากการคาดหวัง
  • ฟังดูมั่นใจและสงบ — ความสงบของคุณควบคุมความสงบของพวกเขา
  • มอบพวกเขาให้ครู — การส่งต่อทางกายภาพไปยังผู้ใหญ่ที่เชื่อถือได้
  • เดินออกไปโดยไม่มองกลับ — ความลังเลส่งสัญญาณอันตราย
  • ไว้วางใจกระบวนการ — เด็กส่วนใหญ่สงบภายใน 5-10 นาที
ควรหลีกเลี่ยง
  • หลบหนีไป — ทำลายความไว้วางใจ เพิ่มความระมัดระวังครั้งต่อไป
  • หลายครั้งของ 'กอดอีกหนึ่งครั้ง' — ยืดเยื้อการคาดหวังที่เครียด
  • กลับมาเมื่อคุณได้ยินเสียงร้องไห้ — สอนว่าการร้องไห้นำคุณกลับมา
  • ดูกังวลหรือเศร้า — ขยายการตอบสนองความเครียดของพวกเขา

ตัวอย่างคำพูด

"แม่รักนะจ๊ะ! ครู [ชื่อ] จะดูแลลูก แม่จะกลับมารับหลัง [กินข้าวเที่ยง/นอนกลางวัน/เล่นข้างนอก] นะคะ บ๊ายบาย!"

→ กอด มอบให้ครู แล้วเดินออกอย่างมั่นใจ

ควรคาดหวังอะไร

สัปดาห์ที่ 1

ร้องไห้เมื่อส่งตัว นี่เป็นเรื่องปกติ

สัปดาห์ที่ 2-3

การร้องไห้ลดลง สงบเร็วขึ้น มีส่วนร่วมเร็วขึ้น

เดือนที่ 2

บ่นสั้นๆ ฟื้นตัวเร็ว มีความสุขในช่วงวัน

เดือนที่ 3

โบกมือลา ปรับตัวเต็มที่

การเริ่มอ่อนโยน (ทางเลือก)

ถ้าการกระโดดตรงไปทั้งวันรู้สึกยากเกินไป คุณสามารถเพิ่มเวลาแยกจากค่อยๆ ได้ กุญแจสำคัญ: ยังทำการลาอย่างรวดเร็วและมั่นใจ — แค่กลับมาเร็วกว่าตอนแรก

วันกลับมาหลังพูดว่า
1-230 นาที"แม่จะกลับมาหลังเวลาวงกลมนะจ๊ะ!"
3-445 นาที"แม่จะกลับมาหลังกินขนมนะจ๊ะ!"
5-61.5 ชั่วโมง"แม่จะกลับมาหลังเล่นข้างนอกนะจ๊ะ!"
7-82.5 ชั่วโมง"แม่จะกลับมาหลังกินข้าวเที่ยงนะจ๊ะ!"
9-10ครึ่งวัน"แม่จะกลับมาหลังนอนกลางวันนะจ๊ะ!"
11+ทั้งวัน"แม่จะกลับมารับหลังเลิกเรียนนะจ๊ะ!"

เคล็ดลับ: ใช้เครื่องหมายที่จับต้องได้ ('หลังขนม') ไม่ใช่เวลาที่เป็นนามธรรม ('ใน 1 ชั่วโมง') เด็กเล็กเข้าใจกิจวัตร — นาฬิกายังไม่มีความหมายมาก

เราทำอะไรหลังคุณออกไป

ครูของเราได้รับการฝึกอบรมเพื่อสนับสนุนเด็กผ่านการเปลี่ยนผ่านนี้:

เราไม่เคยทำเรื่องใหญ่เรื่องร้องไห้ (ยิ่งสนใจยิ่งเสริมพฤติกรรม) ไม่พูดถึงพ่อแม่ซ้ำๆ (ทำให้จดจ่อกับการจากไป) และไม่โทรเรียกคุณกลับมา (เพราะจะสอนว่าร้องไห้แล้วพ่อแม่กลับมา)

ทำไมสิ่งนี้ได้ผล

การลาที่สำเร็จทุกครั้งสอนสมองของลูกของคุณ: 'พ่อแม่ไป พ่อแม่กลับมา ฉันรอด ฉันโอเค' สิ่งนี้สร้างเส้นทางประสาทสำหรับความผูกพันที่มั่นคง — รากฐานสำหรับความมั่นใจตลอดชีวิต มันรู้สึกยากตอนนี้ แต่คุณกำลังให้ของขวัญที่ยั่งยืนตลอดไป

เมื่อไหร่ควรพูดกับเรา

ความวิตกกังวลจากการแยกจากส่วนใหญ่หายไปภายในไม่กี่สัปดาห์ถึงสองสามเดือน โปรดติดต่อถ้า:

เราสามารถทำงานร่วมกันเพื่อสร้างแผนที่เหมาะสม บางครั้งการปรับเปลี่ยนเล็กน้อยทำให้แตกต่างมาก

มีคำถาม?

เรายินดีพูดคุยเกี่ยวกับแนวทางของเราเสมอ ติดต่อเราได้ทุกเมื่อ

ติดต่อเรา